ข้อความ

การพบกันหลังจากผ่านไป 10 ปี

.....เมื่อวันพฤหัสบดี ที่ 19 มิถุนายน 2551 ที่ผ่านมา ได้นัดเจอกับคุณอา ที่เป็นน้องสาวของคุณพ่อ

ชื่อ อาเจน ซึ่งไม่ได้พบเจอกันมานานมากประมาณ 10 ปีได้เลยเชียวนะ 

ก่อนเจอกันก็คิดนะว่า อาเจนจะเปลี่ยนไปแค่ไหน

แล้วอาเจนที่อยู่ในภาพความทรงจำอันเลือนลางมันก็บอกชัดเจนไม่ได้เสียด้วยสิ

สรุปคือ เราตื่นเต้นนั่นเองที่จะได้เจอคุณอา  น้องชายที่ไปด้วยกันก็เหมือนกัน ตื่นเต้นพอๆ กันเลย อิอิ

 

.....วันนั้นน้องชายสุดหล่อก็ขับรถมารับ แหม! น่ารักจริงๆ เชียว เพราะว่าถ้าให้ไปเองสงสัยว่าจะหลงแน่ๆ

แถมตอนกลับบ้านก็มาส่งเสียด้วย เดี๋ยวนี้น้องชายแสนดื้อ+ซน น่ารักขนาดนี้เชียวนะนี่  ปลื้มจัง

 

.....แล้วพอเราสองคนพี่น้องได้พบกับอาเจน ก็พบว่าอาในความทรงจำกับคนที่อยู่ตรงหน้าพวกเรา

ไม่ได้ต่างกันเท่าไรเลย คุณอายังสาวยังสวย แต่อาจดูมีอายุมากกว่านิดเดียวเท่านั้นเอง

ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ ว่าคุณอาจะอายุมากแล้ว ตอนเราอายุเท่าคุณอา เราจะยังสวยยังงี้ไหมน้า

 

.....อาเจนคุยเก่งมาก เป็นกันเอง แล้วก็น่ารักมากๆ เลย  ก่อนหน้านี้เราเคยคุยกันใน MSN

คุณอาก็คุยแบบเป็นกันเอง แต่พอคิดว่าจะได้คุยกับตัวจริงแล้ว ยังคิดว่าจะไม่มีเรื่องอะไร

คุยกันเสียแล้ว  คุณอายังเล่าประวัติของตระกูลเราให้ฟังด้วยนะ เป็นเรื่องที่เราไม่เคยรู้มาก่อน

แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกว่าได้ใกล้ชิดกับบรรพบุรุษมากขึ้น กว่าจะมาถึงรุ่นเราต้องผ่านอะไรมามากทีเดียว

 

.....หลังจากอาเจนพาเราสองคนพี่น้องไปทานอาหารที่แสนอร่อย ร้านอาหารบ้านสิริ

ที่อยู่ตรงข้ามกับปากซอยบ้านอาเจนแล้ว เราก็มาคุยกันต่อที่บ้านอาเจน คุยกันเพลินทีเดียว

แถมยังใจดีพาทัวร์บ้านอีกด้วย ทั้งออฟฟิตและห้องนอน อาเจนจัดและตกแต่งบ้านได้สวยมากๆ

แถมยังกำลังปลูกบ้านอีกหลังที่อยู่ใกล้ๆกันอีกด้วย ถ้ายังไม่มืดอาก็จะพาไปดูเหมือนกันนะนี่

 

.....กว่าเราจะเม้าท์กันตามประสาอาหลานเสร็จก็ดึกแล้ว อาเจนก็ชวนให้นอนค้าง

แต่ว่าเราสิต้องไปทำงานวันรุ่งขึ้น ไม่ได้เอาชุดมาเปลี่ยน ดังนั้นจีงต้องขอตัวกลับบ้าน

น้องชายก็เช่นกัน อาเจนเลยบอกว่า ไว้วันหลังเจอกันจะบอกล่วงหน้าแล้วเอาชุดมาเปลี่ยนด้วย

แหม อย่างงี้ก็เม้าท์กันแหลกเลยสิคะ ดีเลย คิดถึงอา แล้วก็มีเรื่องอยากคุยกันตั้งเยอะเชียวหละ

วันหลังจะต้องไปรบกวนหน่อยนะคะ